MOERAKI BOULDERS

Stenen die geen stenen zijn, maar wat dan wel? Het zijn omhulsels van een organisme dat ooit aan de binnenkant leefde. Door miljoenen jaren tijd zijn de boulders versteend. Helaas vallen ze wel langzaam uit elkaar door hun plek in de branding. Op dit moment liggen er nog zo'n vijftig halverwege de oostkust van het Zuidereiland.

THINGS WE LOVE: DOC CAMPSITES

De overheid beheert hier een groot aantal campings waar je voor weinig tot niets kunt overnachten. Oke, bij toiletbezoek moet je niet naar beneden kijken in de grote ton die onder je ligt, maar je kampeert zo wel op de mooiste plekken. De campings zijn onbeheerd. Bij aankomst schrijf je je naam op, stop je geld in een zakje en deponeer je dat in een brievenbus. Een ranger leegt de bus en controleert zo nu en dan. Overnachten kost tussen de 0 en de 8 euro per persoon.

AORAKI

Mount Cook en zusterbergen

Aoraki is de Maori-naam voor Mount Cook; de hoogste berg op het Zuidereiland. In de winter is het een grote sneeuw- en ijsmassa. Maar omdat wij in de Nieuw-Zeelandse zomer reizen is alleen de top bedekt met sneeuw en is de gletsjer al flink gesmolten. Ook hier eist het broeikaseffect z'n tol. Honderd jaar geleden zag de gletsjer er heel anders uit. Per jaar smelt er tussen de 400 en 800 meter van de gletsjer af, dus reken maar uit. Over 20 jaar is de gletsjer verdwenen. 

Skiet 'es op joh!

Donkergrijs is gletsjer, lichtgrijs is al gesmolten

AS SEEN ON SCREEN

In Nieuw-Zeeland reis je niet door grote steden. Je moet hier ook niet zijn vanwege het bruisende nachtleven, shoppingwalhalla's of bijzonder eten. Wat je hier wel krijgt voorgeschoteld? Moeder Natuur op haar best. Alsof je continu in een Lord of the Rings film figureert, reis je van lieflijke heuvels naar uitgestrekte gletsjermeren zoals op de foto. Dat is ook de reden waarom we met een auto plus tent en camperbusje rondreizen. Je krijgt zo het beste van het land mee. Langzaam zakken we het Zuidereiland af langs de oostkust, om via de westkust weer omhoog te gaan. Vanaf daar nemen we de boot naar het Noordereiland. Maar voorlopig vermaken we ons nog even in het zuiden. PS: hoe cool is mijn nieuwe Ray-Ban!

THE PERFECT STORM

Ok, misschien was het niet het beste idee om met een festivaltentje van 23 euro Nieuw-Zeelandse stormen te doorstaan. Werkelijk alles was nat na een nacht lang storm in Akaroa. Inclusief Pims Iphone, waar een zielig straaltje water uit liep. Hij gaf geen enkel teken van leven. Zelfs na verschillende reanimatie-pogingen en operaties geeft het scherm een horizontale lijn. Krijg je geen antwoord van Pim, dan zou dit wel eens de oorzaak kunnen zijn. 

De tent op de foto is trouwens niet de onze. Dat is een gevalletje 'maar het kon altijd nog erger'. 

HELLO HECTOR!

Meet our new friends Hector, Hector and Hector. Bij Akaroa leven nog een paar duizend van de met uitsterven bedreigde Hector dolfijnen. Deze wilde dolfijnsoort is maar 1,5 meter groot en redelijk schuw. Maar als je geluk hebt, wint hun nieuwsgierigheid het van de angst en zwemmen ze om je heen. De snorkelset is trouwens niet om op te zetten: je tikt met je snorkel tegen je duikbril om de dolfijnen te lokken. 

MEANWHILE IN NEW ZEALAND

Roos in de tuin van een wijnhuis

De reis door Nieuw-Zeeland start aan de oostkust van het Zuidereiland. Omdat eerder bewezen is dat een jetlag prima te verdrijven is met een grote hoeveelheid wijn in de ochtend, namen we Wendy's ouders mee naar wat wijnhuizen. Boven Christchurch ligt een populair wijngebied dat vooral bekend staat om een aantal goede witte wijnen. Riesling, Pinot. Naast goede wijn hebben de wijnhuizen vaak de meest prachtige tuinen. 

Volgende glas uitkiezen bij wijnhuis Pegasus

Hier groeit een Syrah

Zomer in Nieuw-Zeeland

PLACE TO BE: GAPFILLERS SPOTS

Een half jaar na de aardbeving sloegen jonge kunstenaars en vrijwilligers de handen ineen om de stad weer wat hoop te geven. Met de verwachting dat Christchurch nog jarenlang een bouwput zal zijn, vullen ze de lege gaten waar ooit gebouwen stonden op. Bars, openluchtbioscopen, kunst, sport en spel. De Gapfillers zijn de veerkracht van Christchurch. Wij liepen toevallig tegen een fort van blauwe pallets op, waar een cafe in verborgen zat. Leuk!