KIA ORA

Wanneer jullie dit lezen zitten we in het vliegtuig onderweg naar Nepal. Had je dat kunnen raden na de vorige blogpost of heb je de volgorde van onze tickets uit je hoofd geleerd?

We maken nog een kleine tussenstop in Singapore, maar Nieuw-Zeeland ligt nu als een klein stipje in de verte achter ons.

Twee keer afscheid nemen in een half jaar tijd is niet leuk, en dit keer was het een stuk moeilijker dan de eerste keer. Meer dan ooit realiseren we ons hoe belangrijk familie is. Kia ora! (Maori voor wees gezond (letterlijk), maar in de volksmond gebruikt als hallo/tot ziens)

AUCKLAND

We zijn in de laatste en gelijk ook de grootste stad van Nieuw-Zeeland. Als je erover nadenkt bestaat Nieuw-Zeeland uit tegenstellingen. De miljoenenstad Auckland tegenover de verlaten dorpjes op het Zuidereiland. De lieflijke Hobbitheuvels tegenover de ruige fjorden. De aanhoudende regen in het zuiden tegenover de waterrestricties in het noorden. Een regenwoud grenzend aan een gletsjer. Het aantal liter wijn dat hier geproduceerd wordt versus het commentaar van de Kiwi's op het drankgedrag van de Ozzie's...

Anyway, het was bijzonder om hier te reizen. We vertrekken bijna naar een iets minder Westerse wereld. Waar mannetjes anderhalf jaar met een been achter hun oor kunnen staan en waar de K1 de horizon markeert. Kun je raden waar we nu heen gaan?

HOT WATER BEACH

Wie een kuil graaft voor een ander... kan er in dit geval beter zelf in gaan liggen. Als je niet beter zou weten, zou je denken dat we aan een Spaanse costa zijn beland. Kuilen graven met bejaarde Duitsers op het strand, 't is een perfecte omschrijving van een enkeltje Costa Brava. 

Toch groeven we niet voor niks. Twee keer per dag, op het punt dat eb vloed dreigt te worden, kun je je eigen badkuip graven. Door de thermale activiteit komt er heet water naar boven dat je perfect op temperatuur kunt mengen met het koude zeewater. 

Het leukste van dit alles? De achterste kuil hebben en in je warme badje toekijken hoe de kuilen voor je ingenomen worden door de zee. 

MAORI

Danser bij traditionele Haka (gevechtsdans)

Eerder schreven we al dat er op het Zuidereiland weinig terug te vinden is van de Maori-bewoners. Gelukkig wonen er nog wel een aantal stammen op het Noordereiland, vooral in de omgeving van Rotorua. Je maakt al snel een vergelijking met de Aboriginals, terwijl dat een totaal ander volk is natuurlijk. Maar Maori, Aboriginals, Indianen... je kunt niet ontkennen dat een deel van hun geschiedenis sterk op elkaar lijkt, en dat de Europeanen er een rol in speelden. 

De meeste Maori proberen hun cultuur vooral in stand te houden omdat ze hun roots belangrijk vinden, hun geschiedenis. Ze zijn volledig onderdeel van de Westerse samenleving. Bij wet is gelijkheid hier goed geregeld en discriminatie komt weinig voor. Toch sterft de cultuur langzaam uit. Door de oprukkende Westerse cultuur, rivaliserende stammen (nog steeds), en (in het verleden) ziektes uit Europa waar de immuunsystemen hier niet op gebouwd zijn. 

Hoewel het volk zeer gerespecteerd is en betrokken wordt bij alle belangrijke beslissingen van de regering, zijn er toch een aantal zorgpunten. Een Maori-dame vertelde ons bijvoorbeeld over het vulkaangebied (Mount Doom en omgeving) die door haar voorouders aan het Nieuw-Zeelandse volk en de regering is geschonken. Nu is het een zeer lucratieve inkomstenbron van de regering. "Dat doe je toch niet met een cadeau? Het is de bedoeling dat iedereen kan genieten van de bergen. Niet alleen mensen die ervoor betalen." Ze vertelde ook over stukken land die nog aan de Maori behoren. De regering wil de grond verkopen aan rijke Japanners of Amerikanen. De strijd duurt lang, de cultuur sterft langzaam uit...Zouden ze het tij nog kunnen keren?

CHEMISTRY

Men neme een vulkaan, geisers, flink wat modder en water. Doe daar zwavel (geel of roze), antimonium (oranje), koolstof (zwart), silicum (wit) en arsenicum (groen) bij, en de scheikundekleurplaat geeft je een bizar spektakel. 

THE HOBBITS

Nieuw-Zeeland heeft drie primaire bevolkingsgroepen: de Kiwi's, Maori en de Hobbits. Bij de kleinste bevolkingsgroep zijn we een dagje op visite geweest. 

THE BLOB

Op dit moment zitten we in Rotorua op het Noordereiland. Het gebied staat bekend om de seismische activiteit, of in normaal Nederlands: geisers, stinkende rotte-eieren-damp en kokende riviertjes doordat aardplaten langs elkaar schuiven. De lucht is best te harden en Moeder Natuur geeft ons dus een gratis kuuroord. 

Foto 1: borrelende modder. Niet om een lekker modderbadje te nemen want de temperatuur van de blubber is 60 tot 80 graden!

Foto 2: waar een kokende rivier met een normaal koel beekje samenkomt, heb je middenin een gigantische warme badkuip. Die je dan wel met locals en andere toeristen moet delen, maar ach. 

Foto 3: BLOB. De niet-zo-warme stukken modder kun je gebruiken voor een doe-het-zelf modderpakking. Scheelt toch weer 80 euro. We blijven Nederlanders he. 

MOUNT DOOM

Mt. Doom

Daar is 'ie dan, Mount Doom. Wie de Lord of the Rings films heeft gezien herkent in deze vulkaan de berg waar Sauron's oog boven zweeft. We wilden h'm graag beklimmen maar dat is niet gelukt. Goede reden om nog een keer naar Nieuw-Zeeland te gaan. De berg is trouwens niet een lonely mountain zoals je ze je graag doen geloven in de film, 't is nog maar een kleintje vergeleken met zustervulkaan Ruapehu die er pal naast ligt. 

Andere (zeer actieve) vulkaan naast Mount Doom. 

NORTH

Dag Zuidereiland met je eindeloze meren, indrukwekkende gletsjers, lieflijke heuvels en ruige rotsen. Morgenochtend vertrekken we per boot naar het Noordereiland. Het schijnt daar minder mooi te zijn, maar het weer belooft veel goeds en er is nog een zekere Lord of the Rings Mount Doom die deze Frodo's willen bedwingen. See ya up North, Smeagol!

SHARP AS A KNIFE

En rammen maar!

Niet de gletsjertocht, het dolfijnenzwemmen, parachutespringen of canyoning stonden bovenaan Pims verlanglijstje in Nieuw-Zeeland. Wat dan wel? Een eigen mes smeden vanaf scratch. Verhitten, slaan, slijpen, schuren, polijsten, hout zagen, nagels inslaan. Een souvenir voor het leven.

Slijpen & schuren

Ruw mes na smeden

Eindresultaat

ICE AGE 7

dit is zo'n foto waar je hele foute commentaren bij kunt zetten. Wat ik niet ga doen, maar voel je vrij om een goeie te bedenken. He-ho. 

De gletsjer verschuift 2-4 meter per dag. Gidsen hakken dus iedere dag opnieuw paden voor de groep op steile stukken.

Gisteren klommen we 7 uur lang over de Fox Glacier, op zoek naar de eekhoorn uit Ice Age. Of op z'n minst de eikel. Niet gevonden, weer een verspilde dag. Pfff ;-P

Twee mensen die de mooie achtergrond verpesten

Das dus die mooie achtergrond

PUZZLEWORLD

Rara hoe kan dit?

1. Pim heeft groeihormonen genomen
2. We hebben weer eens gephotoshopt
3. Dat is het geheim van Puzzleworld in Wanaka

(Sas en Ben, dank voor de tip om naar Puzzleworld te gaan!)

DOUBTFUL SOUND

Als een visje

Kapitein James Cook vond nog een fjord toen hij langs de westkust van het zuidereiland voer. En ook dit keer noemde hij het foutief 'sound'. Doubtful Sound welteverstaan, omdat hij dacht dat de wind niet uit de juiste richting zou blazen zodat het onmogelijk zou zijn om ooit weer uit het fjord terug te keren. Hij voer er dan ook niet in en liet dat aan de volgende ontdekkingsreizigers over. 

Onze boot had slechts zeilen voor de sier en de motor bracht ons langs de fjorden. Twee dagen waren we omgeven door wolken, water, groen, rotsen en stekende zandvliegen. Minstens zo mooi als Milford Sound.

MILFORD SOUND

Eindeloze watervallen, spiegelende meren, regenwouden begroeid met mos. Smeltende gletsjers, bijzonder(e) (nieuwsgierige) vogels, een bijzonder vervelende populatie van stekende zandvliegen, en frisse berglucht. We reden afgelopen week dwars door het fjordenland naar Milford Sound. 'Sound' staat eigenlijk voor een inham in zee. Een foutje van de ontdekkingsreizigers in de benaming, want het zijn wel degelijk fjorden. 

LOVEBIRDS

Yellow eyed penguins

Ok, we moesten even zoeken. Pinguins zijn meestal van nature erg schuw. Maar deze lovebirds lieten zich niet wegpesten door flitsende camera's. Get a room!

Zoek de zeeleeuw

MOERAKI BOULDERS

Stenen die geen stenen zijn, maar wat dan wel? Het zijn omhulsels van een organisme dat ooit aan de binnenkant leefde. Door miljoenen jaren tijd zijn de boulders versteend. Helaas vallen ze wel langzaam uit elkaar door hun plek in de branding. Op dit moment liggen er nog zo'n vijftig halverwege de oostkust van het Zuidereiland.

THINGS WE LOVE: DOC CAMPSITES

De overheid beheert hier een groot aantal campings waar je voor weinig tot niets kunt overnachten. Oke, bij toiletbezoek moet je niet naar beneden kijken in de grote ton die onder je ligt, maar je kampeert zo wel op de mooiste plekken. De campings zijn onbeheerd. Bij aankomst schrijf je je naam op, stop je geld in een zakje en deponeer je dat in een brievenbus. Een ranger leegt de bus en controleert zo nu en dan. Overnachten kost tussen de 0 en de 8 euro per persoon.

AORAKI

Mount Cook en zusterbergen

Aoraki is de Maori-naam voor Mount Cook; de hoogste berg op het Zuidereiland. In de winter is het een grote sneeuw- en ijsmassa. Maar omdat wij in de Nieuw-Zeelandse zomer reizen is alleen de top bedekt met sneeuw en is de gletsjer al flink gesmolten. Ook hier eist het broeikaseffect z'n tol. Honderd jaar geleden zag de gletsjer er heel anders uit. Per jaar smelt er tussen de 400 en 800 meter van de gletsjer af, dus reken maar uit. Over 20 jaar is de gletsjer verdwenen. 

Skiet 'es op joh!

Donkergrijs is gletsjer, lichtgrijs is al gesmolten

AS SEEN ON SCREEN

In Nieuw-Zeeland reis je niet door grote steden. Je moet hier ook niet zijn vanwege het bruisende nachtleven, shoppingwalhalla's of bijzonder eten. Wat je hier wel krijgt voorgeschoteld? Moeder Natuur op haar best. Alsof je continu in een Lord of the Rings film figureert, reis je van lieflijke heuvels naar uitgestrekte gletsjermeren zoals op de foto. Dat is ook de reden waarom we met een auto plus tent en camperbusje rondreizen. Je krijgt zo het beste van het land mee. Langzaam zakken we het Zuidereiland af langs de oostkust, om via de westkust weer omhoog te gaan. Vanaf daar nemen we de boot naar het Noordereiland. Maar voorlopig vermaken we ons nog even in het zuiden. PS: hoe cool is mijn nieuwe Ray-Ban!

THE PERFECT STORM

Ok, misschien was het niet het beste idee om met een festivaltentje van 23 euro Nieuw-Zeelandse stormen te doorstaan. Werkelijk alles was nat na een nacht lang storm in Akaroa. Inclusief Pims Iphone, waar een zielig straaltje water uit liep. Hij gaf geen enkel teken van leven. Zelfs na verschillende reanimatie-pogingen en operaties geeft het scherm een horizontale lijn. Krijg je geen antwoord van Pim, dan zou dit wel eens de oorzaak kunnen zijn. 

De tent op de foto is trouwens niet de onze. Dat is een gevalletje 'maar het kon altijd nog erger'.