MONKEY TEMPLE

Monkey temple

Rond de hele tempel vind je deze ronde gevallen. Drie rondjes tempel en alle ronde dingen laten draaien - een levenlang geluk. Goede deal toch?

boeddhistische gebedsvlaggen bij de Monkey temple

De aap in de blogpost van gisteren woont samen met zijn hele familie bij de Monkey temple. Deze boeddhistische tempel zal vast een meer respectvolle naam hebben maar dit is hoe onze gids Sujen h'm noemt. Sujen is een berggids en gaat met ons mee op een 16-daagse trip richting base camp Mount Everest. Toen we kennis met hem maakten nam hij ons gelijk mee naar de tempel, naar zijn favoriete theehuis, en hebben we de helft van zijn familie ontmoet. Later meer over de trektocht!

KATHMANDU

En toen waren we opeens in Kathmandu. Waar de straten geen asfalt hebben, je alleen tussen 10 uur 's avonds en 8 uur 's ochtends elektriciteit hebt, en waar de douche meestal koud is. Waar de mensen arm zijn en ondanks alles altijd vrolijk en beleefd je de weg wijzen. De riksja's rijden je van de sokken en de motoren (die hier minstens zoveel kosten als in Nederland - hoe kan dat?) snijden je de pas af. Een stofmasker is geen overbodige luxe en een flesje cola kost niet meer dan 20 cent.

En dan- rond een uur of 11 's avonds- is het eindelijk stil. De miljoenenstad slaapt. Om 5 uur 's ochtends begint een hond te blaffen en de andere honden in de stad geven antwoord. Alsof er 101 dalmatiers vermist zijn. De hond maakt de kraaien en de hanen wakker, die de luid-rochelende buurman op hun beurt wakker maken. Tegen 6 uur is alles in volle beweging en word je je bed uitgetoeterd en getrild. Een koude douche wenst je vriendelijk een goedemorgen. Welkom in Kathmandu!

SINGAPORE

Het is alweer 3 dagen geleden dat we in Singapore waren, we lopen een beetje achter op het blog.

Omdat we dit keer maar een dag in Singapore doorbrachten, hebben we heel relaxed gedaan. 's Ochtends gezwommen in het hotel, daarna door Chinatown geslenterd, ondefinieerbare dingen gegeten. Laatste Westerse inkopen gedaan, de laatste Zara-collectie bekeken (sorry- die obsessie gaat nooit meer over), en naar dit hele toffe gebouw op de foto geweest. Het is een hotel, winkelcentrum, bovenop het dak vind je een zwembad, onderin het gebouw water waar je met en gondel doorheen kunt varen. Bizar. Nu zijn we in Kathmandu, daarover morgen meer!

PLANEFOOD

Ik heb nog nooit iemand overenthousiast zien reageren op een bakje vliegtuigvoer. Maar stel je voor dat het er niet is? Dat je, zoals wij, 6 bolletjes kaas staat te smeren en nutbars inpakt omdat je op je vlucht van 11 uur helemaal niks krijgt? Das mooi balen!

Jammer dat dat dus niet klopte, en wij ondanks onze Hollandse ons-bin-zuunig-broodjes ook nog twee maaltijden kregen. Nu zijn we dus in Singapore, het ontbijt staat klaar (geen broodjes kaas) en daarna nemen we een duik in het dakzwembad. See you later alligator!

KIA ORA

Wanneer jullie dit lezen zitten we in het vliegtuig onderweg naar Nepal. Had je dat kunnen raden na de vorige blogpost of heb je de volgorde van onze tickets uit je hoofd geleerd?

We maken nog een kleine tussenstop in Singapore, maar Nieuw-Zeeland ligt nu als een klein stipje in de verte achter ons.

Twee keer afscheid nemen in een half jaar tijd is niet leuk, en dit keer was het een stuk moeilijker dan de eerste keer. Meer dan ooit realiseren we ons hoe belangrijk familie is. Kia ora! (Maori voor wees gezond (letterlijk), maar in de volksmond gebruikt als hallo/tot ziens)

AUCKLAND

We zijn in de laatste en gelijk ook de grootste stad van Nieuw-Zeeland. Als je erover nadenkt bestaat Nieuw-Zeeland uit tegenstellingen. De miljoenenstad Auckland tegenover de verlaten dorpjes op het Zuidereiland. De lieflijke Hobbitheuvels tegenover de ruige fjorden. De aanhoudende regen in het zuiden tegenover de waterrestricties in het noorden. Een regenwoud grenzend aan een gletsjer. Het aantal liter wijn dat hier geproduceerd wordt versus het commentaar van de Kiwi's op het drankgedrag van de Ozzie's...

Anyway, het was bijzonder om hier te reizen. We vertrekken bijna naar een iets minder Westerse wereld. Waar mannetjes anderhalf jaar met een been achter hun oor kunnen staan en waar de K1 de horizon markeert. Kun je raden waar we nu heen gaan?

HOT WATER BEACH

Wie een kuil graaft voor een ander... kan er in dit geval beter zelf in gaan liggen. Als je niet beter zou weten, zou je denken dat we aan een Spaanse costa zijn beland. Kuilen graven met bejaarde Duitsers op het strand, 't is een perfecte omschrijving van een enkeltje Costa Brava. 

Toch groeven we niet voor niks. Twee keer per dag, op het punt dat eb vloed dreigt te worden, kun je je eigen badkuip graven. Door de thermale activiteit komt er heet water naar boven dat je perfect op temperatuur kunt mengen met het koude zeewater. 

Het leukste van dit alles? De achterste kuil hebben en in je warme badje toekijken hoe de kuilen voor je ingenomen worden door de zee. 

MAORI

Danser bij traditionele Haka (gevechtsdans)

Eerder schreven we al dat er op het Zuidereiland weinig terug te vinden is van de Maori-bewoners. Gelukkig wonen er nog wel een aantal stammen op het Noordereiland, vooral in de omgeving van Rotorua. Je maakt al snel een vergelijking met de Aboriginals, terwijl dat een totaal ander volk is natuurlijk. Maar Maori, Aboriginals, Indianen... je kunt niet ontkennen dat een deel van hun geschiedenis sterk op elkaar lijkt, en dat de Europeanen er een rol in speelden. 

De meeste Maori proberen hun cultuur vooral in stand te houden omdat ze hun roots belangrijk vinden, hun geschiedenis. Ze zijn volledig onderdeel van de Westerse samenleving. Bij wet is gelijkheid hier goed geregeld en discriminatie komt weinig voor. Toch sterft de cultuur langzaam uit. Door de oprukkende Westerse cultuur, rivaliserende stammen (nog steeds), en (in het verleden) ziektes uit Europa waar de immuunsystemen hier niet op gebouwd zijn. 

Hoewel het volk zeer gerespecteerd is en betrokken wordt bij alle belangrijke beslissingen van de regering, zijn er toch een aantal zorgpunten. Een Maori-dame vertelde ons bijvoorbeeld over het vulkaangebied (Mount Doom en omgeving) die door haar voorouders aan het Nieuw-Zeelandse volk en de regering is geschonken. Nu is het een zeer lucratieve inkomstenbron van de regering. "Dat doe je toch niet met een cadeau? Het is de bedoeling dat iedereen kan genieten van de bergen. Niet alleen mensen die ervoor betalen." Ze vertelde ook over stukken land die nog aan de Maori behoren. De regering wil de grond verkopen aan rijke Japanners of Amerikanen. De strijd duurt lang, de cultuur sterft langzaam uit...Zouden ze het tij nog kunnen keren?